Home ข้อคิด หากคุณมีความซื่อสัตย์ เวลาจะมอบสิ่งที่ดีๆให้แก่คุณ

หากคุณมีความซื่อสัตย์ เวลาจะมอบสิ่งที่ดีๆให้แก่คุณ

ซื่อสัตย์ ถูกชายนามว่า ฉลาด ปล่อ ย ไว้ที่เกาะร้างกลางทะเล

ซื่อสัตย์พยายามคิดหาวิธีที่จะกลับขึ้นฝั่ง สิ่งที่ซื่อสัตย์หวังก็คือ

จะมีเรือซักลำผ่านมาทางนี้บ้าง ซื่อสัตย์ ก็ ไ ด้ยินเสียงเพลงแววมาแต่ไกล

ซื่อสัตย์รีบมองไปยังต้นเสียงนั้น มีเรือลำหนึ่งกำลังมุ่งมายังเกาะนี้

บนเรือลำนั้นมีธงผืนเล็กโบกสะบัด อยู่บนธงนั้น

เขียนคำว่า ความสุข ที่แท้เป็นเรือของความสุขนั่นเอง

ซื่อสัตย์จึงตะโกนเรียกเรือของความสุข ความสุข ความสุข ผมคือซื่อสัตย์

คุณช่วยพาผมขึ้นฝั่งได้ไหม เมื่อความสุขได้ยิน ก็พูดกับซื่อสัตย์ว่า ไม่ได้หรอก

หากผมพาคุณขึ้นมาด้วยผมจะหมดสุข คุณดูสิ ผู้คนมากมายในสังคมยุคนี้

ที่พูดความจริงแล้วกลับไม่มีความสุข ขอโทษนะ ซื่อสัตย์

ผมรับคุณขึ้นมาไม่ได้ พูดเสร็จ ความสุขก็จากไป

ผ่านไปสักครู่หนึ่ง ตำแหน่ง ก็ผ่านมาซื่อสัตย์ตะโกนเรียกตำแหน่ง ตำแหน่ง ตำแหน่ง

ผมคือซื่อสัตย์ ผมขออาศัยเรือของคุณขึ้นฝั่งได้ไหม

ตำแหน่งพอได้ยิน ก็รีบหันหัวเรือให้ห่างออกไป จากนั้นก็หันมาพูดกับซื่อสัตย์ว่า ไม่ได้ ไม่ได้

ซื่อสัตย์คุณจะขึ้นมาอยู่กับผมไม่ได้ คุณรู้ไหม ตำแหน่งที่ผมได้มานั้นมันยากเย็นสักเพียงใด

หากผมพาซื่อสัตย์อย่างคุณมาอยู่ด้วย ผมก็จะสูญเสียตำแหน่งไปแน่ ๆ

เพราะตำแหน่งนี่ผมได้มาด้วยความไม่ซื่อสัตย์ ยังไงผมไม่ขออยู่ร่วมกับคุณ

ซื่อสัตย์น้ำตาคลอเบ้า มองตำแหน่งที่รีบออกเรือจากไป

อย่างสิ้นหวัง รู้สึกสับสนในตนเองเป็นอย่างยิ่ง

หรือในปัจจุบันนี้ ไม่มีใครต้องการ ซื่อสัตย์แล้ว

อยู่ ๆ ท่วงทำนองที่ไม่ค่อยจะเข้ากันนัก ก็แว่วดังขึ้นมา

เรือลำหนึ่งบรรทุก แข่งขัน เป็นจำนวนมาก ผ่านมาซื่อสัตย์

จึงตะโกนเรียก แข่งขัน แข่งขัน ผมขอขึ้นเรือของคุณได้ไหม

แข่งขันถามกลับมา คุณเป็นใคร คุณมีประโยชน์แค่ไหนกับพวกเรา

ซื่อสัตย์ไม่อยากพูดอะไรมาก เพราะเกรงว่าจะพลาดโอกาสอีก

แต่ซื่อสัตย์ก็คือซื่อสัตย์ ยังไงก็พูดความจริงเสมอ ผมคือซื่อสัตย์ ห๊า คุณคือซื่อสัตย์

หากพวกเรามีคุณอยู่ด้วย เราจะแข่งขันเอาชนะอะไร

กับใครที่ไหนได้ พูดเสร็จ แข่งขันก็หันหัวเรือจากไปอย่างรวดเร็ว

ในขณะที่ซื่อสัตย์กำลังสิ้นหวัง อยู่ ๆ ก็มีน้ำเสียงอันเมตตาดังขึ้นว่า ลูกจ๋า ขึ้นเรือเถิด

เมื่อซื่อสัตย์เงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นผู้เฒ่าคนหนึ่งยืนอยู่บนเรือ

ฉันคือกาลเวลา กาลเวลาแนะนำตัว ทำไมต้องมาช่วยผมครับ

ซื่อสัตย์ถามออกไปด้วยความสงสัย  มีแต่กาลเวลาเท่านั้นที่รู้ว่า ซื่อสัตย์มีค่ามากเพียงใด

กาลเวลาพูดออกไปด้วยรอยยิ้ม กาลเวลาได้เล่าให้ซื่อสัตย์ฟังว่า

พบความสุข ตำแหน่ง แข่งขัน ที่ต่างก็เรือล่มอยู่กลางทะเล

ตัวข้ากาลเวลาในอดีต เคยเป็นทั้ง ความสุข ตำแหน่ง และแข่งขัน มาหมดแล้ว

สิ่งที่ข้าได้เรียนรู้ก่อนมาเป็นกาลเวลา คือ ทุกสิ่งที่เคยเป็น ความสุขจะหายไป

ถ้าไม่มีความซื่อสัตย์ ตำแหน่งที่ได้มาก็เป็นตำแหน่งจอมปลอม

การแข่งขันก็จะได้ชัยชนะอยู่ได้ไม่นาน ก็จะล้มเหลวไม่เป็นท่า

จงเป็นคนซื่อสัตย์ เพราะเวลาเท่านั้นที่จะคัดสิ่งที่ดีให้กับคุณ

 

ขอบคุณ  m e e r u k

Load More Related Articles
Load More By admin
Load More In ข้อคิด

Check Also

อานิสงส์ของการดูแลพ่อแม่ 12 ประการ ที่ลูกจะได้รับ

ผลบุญ 12 ข้อ ที่ลูกรู้คุณพ่อแม่จะได้รับ พ่อแม่ที่เลี้ยง … …